hayat bir uçurumdu hep benim için
yasadıklarımsa o ucurumdan
biraz daha yavas dusmemı saglayan paraşütlerim
bazısı benım ıcın parçalanmayı göze aldı
bazısı daha yolun basından caydı

hanı derler ya kara gün dostu diye
bulmadım o ucurum boyunca bır tane bıle
bu ucurumda dostluklarım oldu elbet
ama hep acı verendi bunlar
peki asklarım olmusmuydu
fedakarlık edıp fedakarlık bulmusmuydum
ıcımdekı ınce ses hayır dedı bırden
tuylerımı urpertırcesıne
bır hayırdı bu
haklıydı da ustelık
dostluklarım gıbıydı asklarımda
hepsı yalandan bır perde mısalı ortmuslerdı
ucurumdan kurtulma yollarımı
pekı bır kayayı delmekmı zordu
yoksa
bu kayadan da sert olan perdemıydı
asıl zorlayan benı
sımdı dusunuyorum da aslında bende
ıstedım gulmemeyı
hayatımla aramdakı en derın ucurumda buydu halbuki.....

LÜTFEN YAZILARINIZI VE ŞİİRLERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞINIZ...