BİLMEK
Bilmek; Türk Dil Kurumu sözlügünde; ” Bir seyi anlamis veya ögrenmis
bulunmak” olarak tanimlaniyor.  Bilmek her zaman olmasa da genelde ögrenme
güdüsünün sonucunda ortaya çikar. Bilme istegi  ve bununla nerdeyse özdes
olan ögrenme istegi;  onun yasamini yönlendirmesinde oldukça önemli bir
yere sahiptir.  Temel ihtiyaçlarini karsilamadan baslayarak hersey  ama
hersey için bu mekanizmalarin çalismasi gerekir. Insan yasamin sürmesi
için bilmesi gerekir.
Bilmek insanda genel anlamda olumlu duygular uyandirir. Bilgi
insane hep sevinç verir. Bu nokta da yapilacak elestirelere cavabim
ise; bilginin degil; onun degerlendirilmesinin ya da yorumlanmasinin
insani sevinç duygularindan uzaga götürebilecegi olacaktir. Temel bilimler
adina insanin elde ettigi her bilgi; ona sevinç verir. Ama bazen bu bilgi
insanda olumsuz duygular yaratabilir. Insanoglu sürekli ölüm üzerine
düsünmüstür; ölüme yenmeye çalismistir hep. Bunu yapamiyacagini
anladiginda ise ne zaman ölecegini bilmek istemistir. Ama bu bilme
istegine ragmen; çok yakinda ölecegini bilen bir insanda sevinç
göremezsiniz. Çünkü bu bilginin verdigi sevinci yasayacak psikolojide
degildir. Bu bilginin verecegi sevince, insanin çikacagi sonsuzluk
yolculugun endiseleri agir basar . Ama ölümünü bilme isteginden vazgeçmez
yinede. Bilmek her zaman bilmemeye tercih edilir. Arasira gerçekler
kaçmak; bulundugu konumla yüzlesmemek adina insanlar; bilmemeyi tercih
edebilirler. Ama insan aslinda kendini hiç kandiramaz ve kendini
yasayamaz. Yani her ne kadar bir seylerle yüzlesmiyor olsa da; aslinda
sürekli kaçtigiyla birliktedir! Bu nokta da bilmek; yasama istegiyle
özdes bile sayilabilinir; ya da “yasamak bilmektir” gibi bir slogan
olusturalabilinir.
Yasamak bilmektir.

Yorumlarınızı esirgemeyin!

UMUT ERSAL